15 mei 2024

STOFFvzw in mei 2024

Rodin Pierre de Wissant 1908 MSK Gent

Het nieuws dat niemand wil horen
Het gebeurt bij de evaluatie van een scan. De dokter-specialist zegt: “Het is niet goed. De behandeling pakt blijkbaar niet meer. Spijtig. Spijtig. Misschien kunnen we met chemo uw leven een beetje verlengen. Wat denkt u?”

Iets in die aard. Zo gaat dat.

Natuurlijk wordt de asbestproblematiek ook in het parlement behandeld. Op hoger niveau zogezegd. Natuurlijk zijn er labo’s van farmaceutische bedrijven (en universiteiten die voor hen werken) waar onderzoek wordt gedaan naar het genezen van asbestkanker. En ja, er zijn ook stichtingen die de patiënten bijstaan met cadeautjes en folders. Het is niet genoeg. Het zal nooit genoeg zijn.

De patiënt wordt verwezen naar een lager niveau: de huisarts, een verpleegster, de partner of een buurvrouw, een medewerker van de palliatieve zorg. Ze stellen de handelingen, de handelingen die we leerden bij veel – zowat alle – interviews. Het is de gruwel van niets meer onder controle te hebben. Telkens weer horen we het: het nieuws dat niemand wil horen.

Natuurlijk zou het het beste zijn om dat te voorkomen en tijdig de juiste papieren in te vullen voor een stemmige, waardige euthanasie. Het is niet zo dat de mensen dat niet weten. Maar zo simpel is dat niet. Iedereen is anders en die drang om te blijven leven dat hebben de meesten onder ons tot diep in hun genen.

Het terminale asbestleed maakt deel uit van de Vlaamse geschiedenis. Waarom zouden we het verzwijgen?

Johan De Vos