14 nov 2019

STOFFvzw in november

Vergeet niet te reserveren voor STOFF01 op 14 of 15 december

November in het Land van Waas, ‘archaïsche architectuur’ op een akker, klaargelegd voor de komende winter.  Foto © Stefaan Van Biesen

 

STOFFvzw in november

De weduwe van die asbestdode twijfelt of het wel behoorlijk is om te spreken over wat haar man meemaakte tijdens die laatste maanden. Het was geen glorie. Maar al bij al waren het warme momenten. Liefde op haar best. Toch wil ze er over zwijgen. ‘Andere mensen moeten dat niet weten’. Dat zwijgen is er ook om niemand te kwetsen, zelfs niet de machthebbers die medeschuldig waren aan zijn dood. Veel asbestslachtoffers zijn beleefd, voorkomend, ze willen geen ruzie, geen geweld. Ze trekken hun plan. We kunnen het zwakheid noemen, of angst, of een gebrek aan openheid. Neen, dit is hun cultuur. Die pijnlijk stille manier om met dat leed om te gaan. Niemand kwetsen.

Het tijdschrift dat we willen maken over wat asbest aanricht in het Land van Waas zal dun zijn. De tentoonstelling die we voorzien voor de zomer wordt bescheiden en zelfs de bekende artiesten die optreden tijdens onze eerste STOFF01 in december zullen fragiele emoties brengen. Luisterend naar wat er leeft bij de mensen kunnen we moeilijk anders. Wat we horen is ongeordend, hoogst persoonlijk en niet stapelbaar. Ook hetzelfde verhaal is telkens weer anders. Sommigen willen schreeuwen, anderen tonen de behoefte om te zwijgen, maar bij zowat iedereen voelen we de wil om het nooit te vergeten. Dit alles samen wordt stilaan onze cultuur, die van de oneffenheid.

Als de dagen donker worden is er de neiging om samen te zitten, te luisteren naar muziek, of naar die wind. Om te babbelen over gebeurtenissen zonder gewicht, hoe het was met de jongste op school en over de aankoop van een tamelijk mooie mantel voor de winter. Op den duur wordt het mogelijk om niets te zeggen en te mijmeren bij de schimmen in het halfdonker.